چهارشنبه ۳۱ تير ۱۴۰۵ , 22 Jul 2026
سه شنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ ساعت ۰۸:۰۰
کد مطلب : 437155
تحلیل‌گر سیاسی:

ایران از فاز واکنش خارج شد؛ «قابلیت هسته‌ای بالقوه» برگ برنده راهبردی تهران است

پروژه ایرانی : یک تحلیل‌گر مسائل سیاسی با اشاره به اظهارات اخیر دونالد ترامپ درباره توقف کامل غنی‌سازی ایران تأکید کرد استراتژی جمهوری اسلامی از حالت تدافعی به رویکردی کنشی تغییر کرده و تهران اکنون حفظ قابلیت هسته‌ای بالقوه و تثبیت جایگاه منطقه‌ای خود را به‌عنوان یک حق ژئوپولیتیک جدید دنبال می‌کند.
ایران از فاز واکنش خارج شد؛ «قابلیت هسته‌ای بالقوه» برگ برنده راهبردی تهران است
به گزارش پایگاه خبری پروژه ایرانی، مهدی عرب‌صادق، تحلیل‌گر سیاسی، درباره تأکید دونالد ترامپ بر توقف کامل غنی‌سازی ایران و رساندن سطح آن به صفر اظهار کرد: رویکرد جمهوری اسلامی در مسائل امنیتی، هسته‌ای و نظامی به‌طور محسوسی از یک سیاست واکنشی به رویکردی کنشی تغییر کرده و امروز شاهد تغییر استراتژی کلان کشور هستیم.

وی افزود: اکنون دیگر هدف مذاکرات صرفاً لغو تحریم‌ها نیست، بلکه ایران در حال تعریف یک حق ژئوپولیتیک جدید است و متغیرهای این معادله از پیش چیده شده‌اند؛ بنابراین موضوع فقط توقف یا محدودسازی غنی‌سازی مطرح نیست.

عرب‌صادق با بیان اینکه ایران به‌دنبال ساخت بمب اتمی نیست، تصریح کرد: در پارادایم جدید، داشتن قابلیت ساخت سلاح بدون ساخت واقعی آن، یک حق مشروع و یک دارایی استراتژیک محسوب می‌شود که می‌تواند در معادلات قدرت اثرگذار باشد.

این تحلیل‌گر سیاسی ادامه داد: اگر این رویکرد در مذاکرات دنبال شود، ایران از جایگاه کشوری که باید امتیاز بدهد، به بازیگری تبدیل می‌شود که امتیاز می‌گیرد و درباره حقوق خود مذاکره می‌کند.

وی با اشاره به اهداف امنیتی تهران گفت: جمهوری اسلامی به‌دنبال تضمین امنیتی بلندمدت و تثبیت نقش هژمونیک خود در منطقه است و تلاش می‌کند حق حفظ قابلیت نظامی‌سازی بالقوه را با نظارت‌های لازم برای طرف‌های غربی قابل پذیرش کند.

عرب‌صادق همچنین از شکل‌گیری یک بلوک امنیتی جدید میان ایران، روسیه و چین سخن گفت و افزود: آنچه در مذاکرات اخیر دیده شد صرفاً یک گفت‌وگوی دوجانبه نبود، بلکه نمایش شکل‌گیری یک کنسرسیوم شرقی بود که موازنه قدرت را تغییر داده است.

به گفته وی، سطح همکاری‌های دفاعی با روسیه و چین از حمایت سیاسی فراتر رفته و به حوزه‌های نظامی و امنیتی رسیده و همین مسئله هرگونه فشار برای توقف کامل غنی‌سازی را بیشتر به یک ابزار روانی و سیاسی شبیه می‌کند تا یک گزینه عملیاتی.
گزارشگر : تحریریه پروژه ایران
https://theiranproject.com/vdccpmq0p2bq1s8.ala2.html
نام شما
آدرس ايميل شما